Львів очима білоруса

Тема у розділі 'Львів туристичний', створена користувачем lambda, 29 лис 2016.

  1. lambda

    lambda Well-Known Member

    р е к л а м а
    Стаття написана російською мовою. На вулицях Львiва білоруси з місцевими спілкувалися білоруською мовою.

    "Дорога на Драгобрат". Часть первая: Минск — Львов
     
  2. ІгорМ

    ІгорМ Маленький українець

  3. lambda

    lambda Well-Known Member

    Тому що більшість білорусів розмовляють російською мовою.
     
  4. Hyligan

    Hyligan Іронічний

    Ше ніразу не чув на живо білоруської :dntknw:. Не дурійте сябри, нашо вам те хуйлостанське нарєчіє, розмовляйте рідною, вас всі зрозуміють.
     
    • Подобається Подобається x 1
    • Погоджуюся Погоджуюся x 1
  5. lambda

    lambda Well-Known Member

    Білоруси розуміють і можуть розмовляти на рідній мові. Люблять рідну мову, але не размовляют на ній. Ви на Галичині під російським впливом з 1940-1991гг, а ми в Білорусі з 1795р досі. У сільській місцевості вдома люди розмовляють білоруською мовой.
     
  6. ІгорМ

    ІгорМ Маленький українець

    Встидаєтеся своєї рідної мови?
     
  7. lambda

    lambda Well-Known Member

    Hyligan


    З беларускай літаратуры - Людзі на балоце.


    -------


    Хаты былі на востраве. Востраў гэты, праўда, не кожны прызнаў бы за востраў - аб яго не плёскаліся ні марскія, ні нават азёрныя хвалі. Навокал адно гніла куп'істая дрыгва ды моклі панурыя лясы.

    Вёска тулілася ля берага вострава - платы агародаў дзе-нідзе забягалі на куп'ё ўзболатка. З другога боку, на поўнач, балоты крыху адступалі, дорачы людзям пясчанае поле. Адступалі балоты і на заходнім баку, дзе рунелі ці жаўцелі да краю лесу палі, таксама скупыя, няўдзячныя, хоць у іх глебе і было менш пяску. З поўдня балоты зноў падбіраліся да саламяных, замшэлых радоў стрэх, але ў гэты бок ішла найбольш сувязь са светам, і тут па дрыгве была намошчана дарожка. Што гэта за дарожка, можна меркаваць хоць бы з таго, што ездзілі па ёй смела толькі ў маразы, калі і непралазная твань навокал рабілася цвёрдая, як ток, ці ўлетку, калі дарожка перасыхала.

    Большую частку года востраў быў як бы адасоблены ад іншых вёсак і мястэчак. Нават у непаганыя дні рэдкія газеты ці лісты ад сыноў і братоў дабіраліся сюды ў паляшуцкай торбе нялёгка - каму было прыемна лазіць па гразі без вельмі важнай прычыны, - але і гэтая нямоцная сувязь са светам пры кожным зацяжным дажджы лёгка рвалася. Восенню ці вясной яна перарывалася на цэлыя месяцы: багна, што страшна разбухала ад слоты і разводдзя, адразала востраў ад свету мацней, чым гэта маглі б зрабіць абшары вадзянога прастору. Многія дні людзі жылі, як на плыце, які злая нягода адарвала ад берага і занесла ў мора, - трэба чакаць адно, калі спадарожны вецер ці лёс зноў падгоніць да зямлі.

    Але такое становішча тут не палохала, людзям на востраве яно здавалася зусім звычайным. З усіх бакоў, блізка і далёка, ведалі яны, - такія ж самыя выспы сярод бясконцых багнаў, дзікіх зараснікаў, што разлегліся на сотні вёрст з поўначы на поўдзень і з захаду на ўсход. Людзям тут трэба было жыць, і яны жылі. Аднастайныя, нудныя дажджы, што месяцамі лілі на мокрыя стрэхі, сцюдзёныя вятры, што люта білі ў замерзлыя вочкі-шыбы завеямі, цёплае сонца, што ўставала ў пагодныя дні над купамі алешніку, - усё бачыла гэты востраў заклапочаным, у няспыннай, штодзённай руплівасці. Людзі заўсёды чым-небудзь былі заняты: уранку і ўвечары, летам і зімою, у хаце, на двары, у полі, на балоце, у лесе...

    Жылі ўжо Курані і ў гэту чэрвеньскую рань. Калі сонца выпырснула першыя праменні між вяршынь Церамоскага лесу, з каміноў на куранёўскіх стрэхах віліся ціхія ранішнія дымочкі, у расчыненых хлявах там і тут чулася цырканне малака ў даёнкі, лагодныя і строгія покрыкі жанчын. У некалькіх дварах гукі гэтыя перабіваў чысты, працавіты клёкат жалеза аб жалеза - касцы ладзілі, адбівалі малаткамі косы, рыхтаваліся ісці на балота. На пустой вуліцы, з торбай цераз плячо, ніжучы босымі нагамі цёмны след на падбеленай расой траве, ішоў, размахваў доўгай вераўчанай пугай яшчэ санлівы хлопец-пастух. Ён час ад часу звонка ляскаў пугай і аднастайна, хрыпата пакрыкваў:

    - Ка-ро-вы!.. Ка-ро-вы!.. Ка-ро-вы!..



    ----


    Звычайны тэкст з беларускай песні



    Ой, як хочацца лета.
    Ва ўласную казку...
    Ў валасы мае чорны заплятай
    (…Блакітны краскі.)
    Ў полі, полюшка-полі
    Сарафаны з бавоўны.
    Дзе ты? У хаце ці звонку?
    Адгукніся, мой цудоўны.
    Лета, летачка-лета.
    Ровар, лецішча, птушкі,
    Кароткі сукенкі
    Ды як кропачкі вяснушкі…
    Вы ля мора (, мора), мы дома
    Танчым з ранку да ранку.
    Лашчыць сонейка скуру.
    Хутка чырванеюць твары.
    Лета, летачка-лета.
    Пах па ветру салодкі.
    Ты цалуеш так смела,
    Пакуль дожджык лье пяшчотны…
    Лета, летачка-лета.
    І казаць і не сорам,
    Ночкай цёмнаю разам
    Мы з табой паклічам зоркі.
    Досвідак сустракала
    басанож,
    Табе песню спявала,
    пакуль дождж.
    Падаў і сонца грала
    ў кропельках.
    Ах, лета, летачка, лета.
    Лета, летачка, лета.
    Лета, летачка, лета.
    Паркі, скверы, кавярні.
    Трыдцаць нават у цені.
    А ні воднай ў небе хмаркі…
    Лета, летачка, лета.
    Шчыра ў вас закаханы.
    Я так марыў аб гэтым.
    Я ад шчасця буду п'яны.
    Ой, як хочацца лета.
    Ва ўласную казку.
    Ў валасы мае чорны заплятай
    Блакітны краскі.
    Ой, як хочацца лета,
    лета, летачка, лета...
    Лета, летачка, лета.
     
    • Зе бест! Зе бест! x 1
  8. lambda

    lambda Well-Known Member

    Жива білоруська мова



     
    • Зе бест! Зе бест! x 1
  9. ІгорМ

    ІгорМ Маленький українець

    Ще раз

    @lambda, Встидаєтеся своєї рідної мови?
     
  10. lambda

    lambda Well-Known Member

    Раніше стидилися, а зараз ні. Але вже пізно. Люди перейшли на російську мову, при цьому не вважають себе росіянами. Як наприклад ірландці не вважають себе англійцями.
     
  11. ІгорМ

    ІгорМ Маленький українець

    Розмовляти рідною мовою пізно?
     
  12. lambda

    lambda Well-Known Member

    Ні, не пізно. Білоруська мова для нас болюча тема. Я не хочу цю тему обговорювати на вашому форумі.
     
  13. ІгорМ

    ІгорМ Маленький українець

    А чо ви пхаєте сюди статтю, написану кацапською мовою? Білорус і українець не обійдеться без кацапа?
     
  14. lambda

    lambda Well-Known Member

    Тому що 95% всього тексту в Білорусі написано російською мовою. Іншого нема.
     
  15. ІгорМ

    ІгорМ Маленький українець

    А нашо воно нам?
     
  16. lambda

    lambda Well-Known Member

    Як кажуць беларусы: мова не сутнасць, а форма. Вам артыкул спадабаўся або кацапску мову не прымае наогул?

    Прашу выбачыць мне. Да пабачэння.
     
  17. prius

    prius Well-Known Member

    Не приймаєм
     
  18. prius

    prius Well-Known Member

    А ви можете розмовляти кацапским язиком,до розмовляєтесь до зелених чєловєчков
     
    • Погоджуюся Погоджуюся x 1
  19. lambda

    lambda Well-Known Member

    На відміну від України в Білорусі суспільство однорідне від Вітебська до Бреста, і від Гомеля до Гродно, незалежно від того, якою мовою ми спілкуємося. Я, наприклад, з північно-східної Білорусі - Вітебщини. Діалект моїх предків відрізняється від літературної білоруської мови (Менск, Молодецчно, Вільна). У Поліссі інший діалект. Однак ми все білоруси і патріоти своєї країни.
     
  20. Forpost

    Forpost Стоїк

    А де ж москалі ділись.Га? До війни було популярно з рашки переселятися в Бєларусь

    Tapatalk
     
а де твій аватар? :)